Skip to content

Geluk

Door Barbra Bloemink

Deze zomer las ik een artikel over geluk in de NRC. Over wat geluk nou eigenlijk is. Of het bestaat en waarom we het nastreven. Columnist van de New York Times David Brooks stelt onder andere: geluk is niet een staat van zijn die je (alleen) kunt bereiken, maar een reeks van momenten van intense gedeelde ervaringen met anderen.

Ik moet toegeven: ik ben een beetje verliefd op deze zin. Los van alle persoonlijke levenslessen die je uit deze zin kunt trekken. Want wat een verademing dat je niet altijd gelukkig hoeft te zijn.

Maar in deze zin zit voor mij ook de essentiële waarde van cultuur en waarom ontwikkelingen zoals deze en deze zo belangrijk zijn. Waarom bijvoorbeeld bibliotheken, theaters, festivals, makers en kunstenaars zo randvoorwaardelijk zijn voor een gelukkige gemeenschap. Omdat ze verbindingen leggen tussen mensen en momenten creëren die de moeite waard zijn om te delen. Met kunst, een boek, muziek, door een gesprek te starten, een (moeilijke) vraag te stellen of te bevragen, door samen te ontwikkelen en van elkaar te leren en door een veilige plek te zijn waar dat kan. Door onderdeel te zijn van die gemeenschap en deze mooier en sterker te maken.

De Reuzen van Royal de Luxe tijdens LF2018 bijvoorbeeld waren veel groter dan de Reuzen zelf. Ook veel groter en belangrijker dan de bezoekersaantallen trouwens. Het ging erom dat we daar met elkaar op straat stonden, elkaar spraken, zagen en een ervaring deelden; een gevoel van saamhorigheid.

In het interview met Brooks (overigens iemand die ik lang niet op al zijn (conservatieve) standpunten kan volgen) stelt hij dat we op dit moment het verkeerde geluk nastreven. Eén van doorgeslagen individualisme met grote eenzaamheid als gevolg.  En daardoor de knagende vraag: ‘waar doe ik dit eigenlijk voor?’. Zijn advies: realiseer je dat je niet jezelf gelukkig kunt maken, maar dat wij wel elkaar gelukkig kunnen maken.

Zijn laatste advies? Jaag geen carrière na, maar volg een professionele roeping om een probleem van anderen op te lossen. Dat mag ik elke dag doen met een fantastisch team betrokken mensen binnen Fers en in ons netwerk. Vernieuwen om maatschappelijke vraagstukken verder te brengen en te bouwen aan een nog mooier én gelukkiger Fryslân.

Wat een geluk.